Flossy culinair blog

Een tijdje geleden kreeg Nathalie via Groupon een aanbieding voor een 10 gangen diner bij een sterrrenrestaurant. Dit hebben we natuurlijk meteen geboekt. Het kostte 99 euro voor 2 personen (normaal 200 euro). Hier is te lezen waarom chef Niven Kunz hier voor gekozen heeft en hoe succesvol het is:
http://www.missethoreca.nl/1089216/restaurant/restaurant-nieuws/Groupon3.500CouvertsVoorNivenKunz.htm

We kregen bij binnenkomst netjes het proeverij menu op papier. Altijd handig als je er een verslagje van wilt schrijven. En we weten meteen wat ons allemaal te wachten staat. Ze boden ook een wijnarrangement, en ook een bob-wijnarrangement (halve glazen). Perfect. Die heb ik meteen genomen. Nathalie bestelde 1 glas zoete witte wijn en we wilden natuurlijk ook water.

Al gauw kwamen de amuses op tafel en die zagen er goed uit:
Kwartelei met paddenstoelen
Pompoen, zure room en garnaaltjes
Zalm en dragon
Wel was het wat teleurstellend dat dit al wel meteen de eerste 3 gangen waren. De porties waren echt die van een amuse. Leuk gepresenteerd ook, maar smaken niet erg bijzonder. Het lekkerst was de zalm met dragon. Jammer was dat ik hier nog geen wijn bij kreeg. Die kwam pas bij de volgende gang.

De volgende gang bestond uit lente groenten. Kleine stukjes koude (rauwe) groenten in een zwart schaaltje, wederom geproportioneerd als amuse. Een half uurtje later kwam gang 5 alweer. Dit zou je het voorgerecht kunnen noemen. Wederom koud en weer in een zwart schaaltje: Tartaar makreel, komkommer, rettich en mierikswortel. Beetje flauwe smaken. De volgende gangen kwamen telkens na een half uur.

Gang 6 kwam met mijn tweede (halve) glas wijn (ook weer een witte): Eendenlever, graantjes(quinoa) en ijs. Verbazingwekkend was ook dit gerecht koud, en weer in een zwart schaaltje. Maar de eendenlever was wel erg lekker. Na 6 gangen in 2 uur hebben we alleen nog maar koude en kleine gerechtjes gekregen. Ja, het is een proeverij, maar we krijgen toch echt het idee dat er flink bezuinigd wordt op dit menu om het voor deze lage prijs te kunnen serveren. Broodjes zijn er genoeg en de broodjesdame komt telkens weer vragen of we nog een broodje willen en ik heb er al 6 op, maar ook de broodjes zijn niet bijzonder. Tot nu toe maakt Niven geen geweldige indruk.

Het zevende gerecht was een topper: Oerwortel, quinoa en gamba. Helaas vergeten hier een foto van te maken. Dit was het eerste warme gerechtje, en hier zaten heerlijke smaken in, die goed in balans waren. Het zwarte schaaltje begint wel te vervelen, omdat er van presentatie in het geheel geen sprake is.

Het volgende gerechtje werd in een klein stoof pannetje geserveerd en bestond uit aardpeer, inktvis, bouillabaisse en stoofvlees. We vonden allebei de inktvis wat taai (is inktvis ooit wel lekker?). En hier kreeg ik een witte wijn bij geserveerd. Vreemd, ik had liever een rode gehad.

Gang 9 zou je als hoofdgerecht kunnen beschouwen. Hierbij kreeg ik dan wel een (half) glas rode wijn. Runderlende, kool, knol, looksoorten en jus van gerookte merg. De runderlende was mij nog te rauw, was moeilijk te snijden en de kauwen en daardoor ook niet erg lekker, en ik heb er dan ook een stuk van laten liggen. Niet zo'n succes dus. De wijn was wel lekker en daar kon ik nog een tijd van genieten, want het nagerecht duurde nog een even.

Pas na een uur (half 11 was het ondertussen) kwam onze 10e gang bestaande uit sinaasappel en basilicum. De sinaasappel smaakte meer naar mango of passievrucht. De basilicum sponscake was wat droog, maar wel lekker met het ijs. En omdat ik geen noten lust, kreeg ik gedroogte rijst, en die was ook erg lekker. Wel weer in het bekende zwarte schaaltje, die onze neus onderussen uitkwam. Er werd ook nog een lekkere desertwijn bij geserveerd.

Niven heeft een Michelin ster, maar dit proeverij menu is niet op ster-nivo. Wij zijn geen grote eters, maar na 10 gangen, en vele broodjes zitten wij nog niet vol. Het komt niet vaak voor dat de porties zo klein zijn. Als dat gecompenseerd zou worden door geweldige smaken was het nog okay, maar voor ons sprong er maar 1 gerechtje uit, en de rest was gemiddeld en niet bijzonder. De totale rekening was 145 euro, en dat is niet duur. Het laagste cijfer dat we tot nu toe aan een ster restaurant hadden gegeven was 8,4 (Amarone). Wij geven Niven een 7,3. En dat is teleurstellend te noemen. Twee jaar geleden kregen ze van Gault-Millau 16 punten. Vorig jaar waren dat nog maar 14 punten. Wij snappen waarom. Niven moet vrezen voor z'n Michelin ster. Chef Kunz, die twee jaar geleden nog de belofte van het jaar werd genoemd, moet wat ons betreft echt een andere weg inslaan, want dit was een teleurstellende ervaring.

Op deze zaterdag wilden we eens met z'n vieren uit eten; Nathalie, ik en de kids. En restaurant Villa Augustus in Dordrecht leek ons daar uitermate geschikt voor.

"Het restaurant van Villa Augustus ligt midden in de groentetuin. Een restaurant waar zowel bezoekers als medewerkers in aanraking komen met de seizoenen. In de open keuken, het letterlijk en figuurlijke hart van het restaurant, wordt geprobeerd om dat seizoen zo lekker en mooi mogelijk op het bord te krijgen. Er is een menukaart met een beperkt aantal gerechten waarvan er wekelijks een aantal veranderen. Van te voren is dan ook nooit precies te zeggen welke gerechten er wanneer op de kaart zullen staan. Er wordt zoveel mogelijk met biologische of op een anderszins goede manier geproduceerde produkten gewerkt. Het liefst uit de directe omgeving, maar mooie ingredienten elders uit Europa worden zker niet geschuuwd! Vast op de kaart staat pizza uit de houtoven. Om de paar weken verandert die met het seizoen mee. Op de schoolborden boven de keuken staan gerechten die ze maar in kleine hoeveelheden hebben kunnen maken en die soms per dag wisselen. Dat kan alles zijn wat er vanuit de tuin of de omgeving op ze afkomt."

Het gebouw is indrukwekkend, zowel van buiten als van binnen. We kwamen via de parkeerplaats aan de achterkant binnen, en moesten daarom eerst door het hotel, en vervolgens door de groentetuin. Het restaurant is groot, ruim en industrieel, maar toch gezellig. Het publiek is enorm gevarieerd, van stelletjes, gezinnen met (kleine) kinderen, groepen, families (met oma's). En zelfs huisdieren zijn welkom. De kaart is eenvoudig en enigszins Italiaans.

Vooraf kregen we zuurdesembrood met olijfolie, die we zo op hadden en gelukkig kregen we daarna nog een mandje.

Als voorgerecht bestelde ik geroosterde groenten van het seizoen met citroenmayonaise. Het komt niet vaak voor dat ik kies voor een vegetarisch gerecht, maar ik had er geen spijt van. Witlof, venkel, ui, schorseneren, en allemaal heerlijk. En zoals je op de foto kunt zien waren er nog veel meer groenten waarvan ik de naam helemaal niet weet.

Romy had een salade met gebakken geitenkaas. Donna een tomatensoep. En Nathalie had een winterspinazie met aardpeer, mozzarella en ansjovis, die ze erg lekker vond.

Nathalie's hoofdgerecht was een reebiefstuk met appelstroop, een witloftaartje en bietenchips. Ook Romy koos voor dit gerecht. Ook de biefstuk was heerlijk, en ook bij dit gerecht erg veel lekkere groenten.

Donna had een pizza. En ik weet niet meer precies wat ik had, maar het was een witvis klaargemaakt in de oven met een dakje van pizza deeg erop. Ik vond vooral de bijbehoordende salade van spinazie met croutons en pijnboompitten erg lekker.

Als nagerecht deelden Donna en ik een limoentaartje met witte chocolade en ook Romy koos hetzelfde. Nathalie kreeg een cappucchino. Een lekkere afsluiter.

Villa Augustus is een aanrader. Erg laagdrempelig. Geschikt voor kinderen. Dieetwensen zijn geen probleem. Gezond en biologisch eten. Met een rekening van (ongeveer) 80 euro voor twee volwassenen heeft het een goede prijs/kwaliteit verhouding. Dit restaurant krijgt van ons een 7,1.

Onze culinaire statistieken van 2011.

In 2011 zijn Nathalie en ik uit eten geweest in acht restaurants. Dat is twee minder dan vorig jaar. Daarnaast zijn we ook bij een culinair festival (the taste of Amsterdam) geweest. Gemiddeld gaven we 174 euro uit (tegen 143 in 2010). De goedkoopste was 86 euro en de duurste 250 euro. Het gemiddelde cijfer is dit jaar 8,3 (vorig jaar 7,8). Maar liefst vijf restaurants van dit jaar staan in onze top 10 aller tijden(en maar 1 van 2010). Drie restaurants hadden een Michelin ster en 1 restaurant had zelfs twee sterren. Het 'slechtste' restaurant was de Koperen Hoogte in Zwolle met een 7,4. Twee restaurants waren in het buitenland (Brussel en Barcelona). Vier staan er in de Lekker top 100. We zijn dit jaar ook begonnen met cijfers geven met twee decimalen (zoals 8,65) om het subtiele verschil aan te kunnen geven tussen de top restaurants. Hieronder de lijst van 2011:

Naam(Plaats) - Michelin, BR-index - Ons cijfer (Rekening)
De Zwethheul(Schipluiden) - 2 sterren, 9,29 - 8,75 (€150)
Kasteel Heemstede(Houten) - 1 ster, 8,74 - 8,70 (€233)
Kandinsky(Scheveningen) - 8,32 - 8,65 (€210)
Comerc24(Barcelona) - 1 ster - 8,65 (€250)
O Mundo(Wageningen) - 1 ster, 8,47 - 8,55 (€165)
Hofstede de Blaak(Tilburg) - bib, 7,70 - 8,40 (€86)
Bocconi(Brussel) - 8,25 - 7,60 (€154)
De Koperen Hoogte(Zwolle) - 7,75 - 7,40 (€140)

Toen we een lekker weekendje met z'n tweeen in Brussel gepland hadden, moest daar natuurlijk ook een goed restaurant worden bezocht. Via de site BijzondereRestaurants.nl heb ik een aantal goede restaurants gevonden en uiteindelijk heb ik bij 1 daarvan online geboekt. In Brussel heb ik via de receptie van ons hotel deze reservering telefonisch laten bevestigen, en toen bleek dat het restaurant dicht was! Gelukkig had ik nog wat alternatieven opgeschreven en toen hebben we geboekt bij Bocconi. Dit Italiaanse restaurant hoort bij hotel Amigo in het centrum van Brussel. En dit konden we mooi combineren met het bijwonen van de lichtshow op de grote markt.

Bocconi heeft (maar) 12 GaultMillau punten. Het heeft echter 16 punten bij Gastromania, waardoor de BR-index is vastgesteld op 8,25. Gastromania is een magazine die vooral in Belgie populair is, en die eenzelfde 20 punten schaal gebruikt als GaultMillau.

Bij binnenkomst werden onze jassen aangenomen en werden we naar onze tafel begeleid. Hier genoten we al gauw van een wijntje en wat gezonde knabbels. We kozen allebei 3 gangen a-la-carte.

Nathalie begon met ei met asperge en witte truffel. Dit vond ze erg lekker. Roy kreeg de vitello tonnato. Dit bekende Italiaanse gerecht bestaat uit koude dun-gesneden kalf en een romige saus met tonijn. Ook erg lekker.

Als hoofdgerecht had Nathalie gekozen voor gegrilde gesneden biefstuk en spinazie met knoflook. De biefstuk was goed en de spinazie was erg lekker. Roy kreeg zeebaars, artichokken en aardappelpuree met (extra virgin) olijfolie, die ook erg lekker was.

Nathalie's dessert was fondant met Bocconi chocolate en sorbet van mango. Hier was ze erg over te spreken. Roy kreeg de tiramisu Bocconi en die was ook lekker.

De service was correct. Het eten was goed. Het kostte al met al 154

Afgelopen week kwam de nieuwe lekker (2012) weer uit. Hierin konden we zien dat de Zwethheul 4 plaatsen gestegen is, en nu op nummer 2 staat. Tja, als wij ergens eten, dan scoort zo'n restaurant meteen natuurlijk. ;-) Twee jaar geleden aten we bij Ivy en Fred (beide in Rotterdam) en prompt kregen ze allebei een Michelin ster. Verder viel er een nieuwe binnenkomer op in de top 100: restaurant Wereldmuseum in Rotterdam. Dus daar gaan we binnenkort ook maar eens kijken. Verder viel op dat Paul van Waarden, Het Gevoel en De Wachter nu ook in de Lekker staan. Allemaal restaurants die wij al hadden ontdekt.

Zaterdag waren we in Tilburg voor een open dag van de Universiteit aldaar. Dochter lief wil daar namelijk Psychologie gaan studeren. En ik had de Lekker meegenomen om daar tijdens wat saaie momenten even in te kunnen lezen. En ik zag dat er twee restaurants in de Lekker waren opgenomen uit Tilburg. Eentje was er nieuw binnengekomen en had een erg positief verhaal, en dat was Hofstede de Blaak. Dus toen we na een heleboel informatie en een rondleiding best hongerig waren geworden, heb ik even gebeld of ze open waren en dat waren ze. Dus de tom-tom ingesteld en vijf minuten later waren we er.

Hofstede de Blaak is een oud-Engels landhuis mooi gelegen in een bosrijke omgeving in Tilburg. Helaas was de buitenkant niet te bewonderen, want die stond grotendeels in de stijgers vanwege een verbouwing. De chef-kok is Angelo Autiero, die jarenlang de rechterhand was van Nico Boreas (nummer 12 in de nieuwe Lekker). Op de deur een sticker van Michelin, want ze hebben een Bib Gourmand, wat een goede prijs/kwaliteit betekend.

Nadat we een wijntje hadden besteld keken we de menukaart in. En al gauw wisten we wat we wilden. We gingen alledrie voor het 5 gangen proeverijmenu. Zelfs Romy durfde dit wel aan.

Al gauw kregen we een amuse, die heerlijk smaakte. Ook kwam er een lekker warm broodje bij. En daarna kwam het voorgerecht: Creme en pate van eendenlever met rode biet, rogge, witlof en appel/zwarte bes gel. Heerlijk. Erg apart met de rogge erbij. We hadden geen camera bij ons, dus helaas geen foto's.

Het tussengerecht was een gestoomde heilbot met wortelvinaigrette, gember, quinoa, paksoy en laos jus. Quinoa is een graanachtige plant met eetbare zaden. In het Nederlands wordt het ganzenvoet genoemd. Wij hadden het nog nooit gehad en vonden het goed te eten. Het gerechtje was super.

Na een rood wijntje te hebben besteld kwam het hoofdgerecht: Medaillon van grijspoot patrijs met Duroc spek, zuurkool, krokante aardappel, knolselderij, druif en braadjus. De chef kwam het zelf aan tafel brengen en de jus erover gieten. Ook weer erg lekkere smaken.

Daarna kwam er een tussengerecht: Roquefort met gestoofd hert, luchtige aardpeer, walnoten en appelstroop-jus. Voor Roy natuurlijk zonder de walnoten. Op het eerste gezicht een vreemde combinatie; kaas met vlees, maar toch erg lekker. De pittige roquefort kwam goed tot uiting samen met de hachee van hert.

Het dessert bestond uit Witte chocolade creme met sinaasappel, flensje, meringue, yoghurtsorbet en amandel (behalve voor Roy). Wederom lekker en een mooie presentatie.

Alle borden zagen er geweldig uit. Elke gang had wel iets wat we nooit eerder geproefd hadden, en alles was lekker. En dit menu kostte maar 34 euro 50. Ongelovelijk goed voor deze prijs.

Wij zijn zeer tevreden over Hofstede de Blaak. Het krijgt van ons een 8,4. En met een prijs voor twee personen van 86 euro is het ronduit goedkoop te noemen. En nu het in de lekker genoemd wordt, zullen meer mensen het vast gaan ontdekken.

De restaurantweek wordt twee keer per jaar georganiseerd door DiningCity.nl. Het is bedoeld om mensen kennis te laten maken met de culinaire restaurants van Nederland. Je krijgt in deze week bij een groot aantal restaurants voor 25 euro een drie gangen menu geserveerd. Wij hebben hier ook al een aantal keren gebruik van gemaakt, maar het valt ons meestal een beetje tegen. Wij hebben namelijk al kennis gemaakt met de culinaire restaurants, en voor de restaurantweek wordt het menu altijd een beetje aangepast, zodat het toch net iets minder lekker en speciaal is als normaal. Maar wel goedkoper. En dat is de reden dat we deze keer toch weer eens meededen. Want ook restaurants met Michelin sterren doen mee, en dit is dan een uitgelezen kans om hier eens te eten. Wel moet je snel zijn, want deze restaurants zijn het meest populair en dus binnen een uur allemaal volgeboekt. Het lukte me om te reserveren voor de lunch bij restaurant de Zwethheul. Helaas werd ik een dag later gebeld door de gastheer van dit restaurant om te melden dat er toch geen plek meer was. Maar gelukkig mochten we een week later onder dezelfde voorwaarden wel aan komen schuiven. Ik heb er wel een dag voor moeten vrij nemen, maar dat heb ik er graag voor over. Een menu in dit restaurant kost normaal tussen de 100 en 175 euro, en dat is voor ons doen erg veel geld. Nu krijgen we een driegangen menu voor 42.50 euro (een lunch kost in de restaurantweek 22.50, maar een restaurant met 2 sterren mag hier 20 euro bovenop vragen).

Restaurant de Zwethheul in Schipluiden wordt gerund door chefkok Mario Ridder en is al jaren het beste restaurant van Zuid-Holland. Twee Michelin sterren, 18 GaultMillau punten, op 6 in de Lekker en een BR-index van 9,29 maakt dit in theorie het beste restaurant waar wij ooit gegeten hebben. En om dit uit te testen rijden wij donderdag om twaalf uur naar Schipluiden (tussen Rotterdam en Delft). Hier ligt het aan het riviertje de Schie en de Zweth. In de zomer kun je er prachtig op het terras zitten, maar we waaien nu bijna weg, dus zitten we binnen.

We worden keurig ontvangen en naar onze tafel geleid. Alle tafels staan aan de buitenkant van de cirkelvormige ruimte. In het midden staat een mooie grote marmeren tafel die wordt gebruikt om gerechten uit te serveren. We bestellen een witte wijn en krijgen allebei een glas Gruner Veltliner. Dan komt er een amuse op tafel. Deze bestaat uit twee potjes. Zowel in de potjes als op de deksels zit een klein gerechtje. Vier heel verschillende maar erg lekkere smaken. Een goed begin.

Nadat ons het drie gangen menu is verteld, komt er een kwartier later nog een amuse: een klein gerechtje met kreeft en kaviaar. Wederom super en dat beloofd wat voor de echte gerechten.

Het voorgerecht heet Kaviaar, en bestaat uit noordzeekrab, kreeft, haringkaviaar en knolselderij geserveerd in een kaviaar blikje. Ook weer erg lekker.

Bij het hoofdgerecht hebben we gevraagd om een bijpassende wijn. We krijgen een erg smaakvolle rode wijn van het wijnhuis Marc Rougeot-Dupin in een mooi groot glas. Helaas is de hoeveelheid erg summier. We hebben elders weleens halve glazen gehad die voller waren. Hier moeten we de online criticasters gelijk geven, die hier al op hadden gewezen.

Het hoofdgerecht was boerderijkip met stukjes eendelever en risotto met zwarte truffel. Volgens mij heb ik nog nooit eerder kip gegeten in een culinair restaurant, dus hoewel geen exotisch dier, is het toch wel bijzonder een kip te krijgen in zo'n restaurant. Hij was dan ook perfect bereid. De risotto was heerlijk, maar hier had wel iets meer van op het bord mogen liggen.

De gerechten komen hier vrij snel achter elkaar aan, want we zitten hier nog maar een uur, als er alweer een amuse komt: op een leisteen ligt een heel kleine cracker in de vorm van een boterham, een plakje kaas en een spiegeleitje. Mooie presentatie en erg verrassende smaken. Zo was het eitje koud en zoet. Al met al zag het er mooier uit dan het smaakte. Ook de vierde amuse kon ons niet er bekoren: dit was een chocolade ijswafeltje, maar dit miste juist zoetigheid.

Even later arriveerde dan ons nagerecht: Muscovado, emulsie van rietsuiker, Nikawhiskey en chocolade-spongecake. Hier was de smaak van wiskey en de scherpe drank goed te proeven, wat ik juist lekker vond, maar wat Nathalie niet kon waarderen. Ze vond het een echt mannentoetje, wat ze ook meldde aan de bediening. Die zeiden dat ze dit vorige week al vaker hadden gehoord.

We drinken nog een koffie en een thee, die hier wordt geserveerd met een aantal friandises. Hierbij houden ze netjes rekening met mijn noten-allergie door wat alternatieve zoetigheden neer te zetten.

De rekening kwam toch nog uit op 150 euro. We hebben heerlijk gegeten. De gerechten hebben geraffineerde smaakcombinaties. We zijn verrast door de amuses, hoewel de smaak soms wat tegenviel. Het dessert was apart, wat ik wel lekker vond, maar Nathalie niet. De bediening was correct en goed. De wijn lekker, maar soms wat summier. Al met al geven wij een 8,75, en daarmee hebben we een nieuwe nummer 2. Hiermee staan de beste drie restaurants van Zuid-Holland (De Zwethheul, Parkheuvel en Ivy) ook bij ons op plek 1, 2 en 3.

Nathalie had een vrije entree gewonnen voor dit festival, dus zondag aan het begin van de middag waren wij op weg naar Amsterdam. In het Amstelpark kun je genieten van signature dishes van 12 Amsterdamse restaurants, maar ook van kookworkshops, wijnproeverijen, het biertheater, de foodie- en kleine produktenmarkt en nog veel meer.

Na de auto gratis geparkeerd te hebben liepen we het Amstelpark in en na een kaartje ingevuld te hebben mochten we het festival terrein op. Hier was het nog vrij rustig zo vroeg op de middag en na wat 'florijnen' gekocht te hebben begonnen we met een glaasje Sauvignon Blanc bij de stand van Lindeman wines.

Hier keken we door de menukaart en besloten als eerste te gaan proeven bij restaurant Sucre (chef Peter Scholte). Hier aten we een rolletje van kortgebakken Yellowfin tonijn met een umani oester in tempura gebakken (gefrituurd), samen met wasabi creme, daicon (Japanse radijs) en een soja dressing.

Erg lekker, maar hij was wel in 1 hap weg. Dus al gauw naar de buurman: restaurant Bolenius waar we de Hollandse garnalen met mierikswortel sabayon en venkel. Lekkere combinatie, en dit was wel een goed portie. Maar toch vond ik na de eerste paar hapjes de smaken wat gewoontjes worden.

Op de foto zie je chef Luc Kusters die op moleculaire wijze (met stikstof) een uiensorbet maakt.

Daarna hebben we de rest van het terrein bekeken en zijn we ook even in het kooktheater gaan kijken. Maar al gauw kregen we weer trek, dus na eerst weer wat florijnen gekocht te hebben, gingen we kijken bij het Mint hotel. Hier nam Nathalie de zacht gegaarde kalfswang met een creme van knolselderij, croutons van briochebrood, tomaat en parmezaanse kaas en limoen. De kalswang had iets te veel vette stukjes, maar de creme was erg lekker.

Ik nam hier de salade met pastrami en MRU rund, kreeft, watermeloen en feta kaas. Wel lekker, maar niet bijzonder. Omdat we ook een biertje en een wijntje hadden gehaald waren de florijnen alweer op en moest ik wederom bijkopen.

Voor ons vierde gerechtje gingen we naar restaurant Bagna Cauda en hier namen we allebei de kwartel gevuld met een farce van pistache en morieltjes, jus van kwartel, appel, gele en rode chioggia bietjes en chips. Voor mij was dit het beste gerechtje van de middag. Nathalie vond het aller eerste gerechtje het beste. Nathalie had wederom de wijnsuggestie erbij genomen, maar omdat ik nog moest rijden heb ik daarna een flesje (sinasappel) water gekocht.

Daarna was restaurant Fifteen aan de beurt. Hier koos Nathalie voor de huisgemaakte ravioli met eidooier, buffelricotta en geschaafde zwarte truffel. Die vond ze erg lekker, hoewel er wel meer truffel over had gemogen.

Ik nam de carnaroli (Italiaanse rijst) risotto met pecorino romano (Italiaanse kaas), munt en citroen. Dit gerecht vulde behoorlijk en had iets teveel citroen gezien naar mijn smaak.

Toen hadden we nog net genoeg florijnen en ruimte voor 1 dessert. En dat was de chocolade thriller van restaurant Sucre: 3 glaasjes met een smaak combinatie van chocolade en espresso: mousse van pure chocolade met creme van tiramisu, creme brulee van espresso, ijskoffie met kaneel en cacao.

En daarmee zat er weer een heerlijke culinaire middag op. Het was erg gezellig om eens buiten met zulk mooi weer te genieten van lekker eten en drinken. Ook muziek was aanwezig. Wel begon het aan het eind van de middag, naar mijn smaak, iets te druk te worden. Ook is het best prijzig, want uiteindelijk heb ik voor 80 euro aan florijnen uitgegeven.

Het was de bedoeling om onze ceremoniemeester en meesteres te bedanken door ze mee te nemen naar kasteel Heemstede. Helaas moesten ze afzeggen, zodat we vrijdag met z'n tweeen naar Houten reden. Wat een straf.

Kasteel Heemstede werd gebouwd in 1645 in Hollands Classistische stijl door Hendrick de Piek. Het huis wordt gekenmerkt door een strak symmetrische stijl. Op alle vier de hoeken staan half in het gebouw opgenomen hoekige torens, die het huis, dat door een brede slotgracht omringd is, een feodaal aanzien geven. Het huis kan worden beschouwd als een zeventiende-eeuwse variant op de middeleeuwse woontoren.

Het restaurant wordt gerund door chef-kok Andre van Doorn. Hij heeft van 1978 tot 2001 gewerkt bij restaurant De Hoefslag. Sinds 2002 werkt hij in zijn eigen restaurant dat onderin Kasteel Heemstede is gevestigd. Sinds 2011 jaar heeft dit restaurant een Michelin ster en het staat op plaats 30 in de Lekker. Tevens zijn ze aangesloten bij Les Patrons Cuisinier, een culinair genootschap onder aanvoering van Cees Helder, waar ook Parkheuvel bij aangesloten is.

Met een 8,74 in de bijzondere restaurants index was onze verwachting hoog gespannen. Om zeven uur kwamen we aan, en liepen onder de brug door het restaurant binnen. Hier werden we hartelijk onthaald en naar onze tafel geleid. Al gauw stond er een glas wijn op tafel en kwam de eerste amuse: een krakeling van macademia, advocadomouse en een cracker met wat lekkers erop. Niet heel bijzonder.

Gelukkig kwam er binnen tien minuten, nog voordat we besteld hadden een tweede amuse, en deze was een stuk indrukwekkender: witlofsoep met schuim en garnaal, een dim-sum, een oester en een rundertartaar. Stuk voor stuk heerlijk, zelfs de oester.

We kozen allebei voor het menu degustation, oftewel het proef menu. Het bestaat uit 7 gangen en het bevat volgens eigen zeggen alles in wat ze aan creativiteit en kwaliteit in huis hebben. Het was mogelijk om halve glasen wijn te bestellen, zodat we allebei het bijpassende wijnarrangement erbij namen.

Na een half uurtje arriveerde de eerste gang: gerookte zalm gemarineerd met gember, krabsalade, pompoen en grapefruit. Een beetje te bitter af en toe, maar zeker een lekker fris voorgerechtje.

Daarna kregen we gegrilde coquilles met pata negra ham, krokante parmezaan, bloemkool en bloemkoolschuim. Een lekker gerechtje.

Een half uurtje later arriveerden er twee borden met kreeft. Nathalie had echter gevraagd iets anders dan kreeft te krijgen, dus de borden werden meteen weer meegenomen en vijf minuten later kwamen er twee andere borden weer terug; een met kreeft voor mij en tongschar voor Nathalie. Beide gerechten hadden pompoen, pompoen pitten en pompoen puree als bijgerecht. Nathalie was erg te spreken over de vis. Ik vond de kreeft wat klein, maar de pompoen erg lekker.

Gang 4 bestond uit zeeduivel in gebakken spek met palingcreme en een reductie van port. We kregen hier een frisse rode wijn bij geserveerd. Erg lekkere smaken bij elkaar, en een mooie presentatie maakten dit tot ons favoriete gerecht tot nu toe. Ik vond alleen de smaak van de vis zelf wat vlak.

Tegen tienen komt ons hoofdgerecht: Kooieend met gerookte bietjes, augurk, mais en rilette van eend. Ook kregen we hier een nieuwe rode wijn bij, die erg goed samenging. We gaven dit gerecht allebei een 9, dus erg lekker.

Na een kwartier kwam er een tussengerecht bestaande uit kaas. Hier waren we niet zo over te spreken. Iets na half elf kwam het dessert. Dit bestond uit ananas, peper, wat schuim en een mouse. Erg lekker. Er werd een erg lekkere dessertwijn bij geserveerd, die we niet helemaal hebben opgedronken, omdat we nu toch wel veel wijn op hadden, ook al waren het halve glazen.

We hebben genoten. Eindoordeel: een 8,7 en hiermee in onze top lijst op een gedeelde 2e plaats ! Met een rekening van 233 euro staat ie ook op de 2e plaats van onze duurste restaurants.

Vandaag, dinsdag 12 juli, begon onze huwelijksreis. De wekker was al vroeg gezet (4:00 uur) en nadat we ontbeten hadden en de auto ingepakt hadden, konden we rond vijf uur wegrijden. Vandaag zo'n 880 kilometer te gaan dus vandaar vroeg op pad om zo nog op een beetje schappelijke tijd aan te komen bij kasteel "la Fragne" in het kleine plaatsje Lubersac in Frankrijk, onze eerste bestemming van deze honeymoon.

Tot aan Frankrijk ging het allemaal vrij vlot, helemaal omdat ik minstens een uur van dit stuk hebben liggen pitten. Rondom Parijs en het stukje Periferique was het druk, zodat we ruim een uur vertraging opdeden. Na diverse sanitaire stops eerder en een lunch rond half twee in de buurt van Limoges (op 170 km van ons kasteel) kwamen we uiteindelijk om kwart voor vier aan bij "la Fragne".

La Fragne wordt gerund door de Nederlandse familie Rijntjes die het kasteel in 1999 aankochten. De kasteelvrouwe Trudi Rijntjes is schilderes en tevens ontwerpt ze hoeden die zijn gebruikt in modeshows van Frans Molenaar en Mart Visser. Nadat wij hartelijk welkom werden geheten door de kokkin(waarvan wij vermoeden een dochter van de kasteelvrouwe) en de kasteel honden: Lilija(mijn favo), Queenie en Coco, kregen we onze superieur kamer op de tweede verdieping te zien waar we de komende twee nachten zouden overnachten. Een sfeervolle kamer met de naam "Chapeau", wat hoed betekend, en tevens een kamer die als een van de laatste aan het kasteel is toegevoegd. Dit was namelijk van oorsprong geen kamer maar een leslokaaltje/open ruimte waar de kasteelkindertjes les kregen. De kamer is verder zoveel mogelijk in oude stijl ingericht, aangevuld met wat kunst van de kasteelvrouwe en met een kleine badkamer.

Nadat we onze kamer bewonderd hadden gingen we terug naar de parkeerplaats om de auto op te halen en onze spullen uit te laden. Daarna maakten we een kleine wandeling in de tuinen rondom het kasteel. Er zijn tal van nisjes, prieeltjes, rozenperken en beelden verscholen in laantjes, een jeu de boules baan en achterin het park, achter een wal van rozen ligt het recentelijk aangelegde twaalf meter lange zwembad die we ook meteen maar even zijn gaan bekijken. Daarna streken we neer op het buitenterras voor een biertje en een roseetje. Het diner zou om zeven uur zijn en tot die tijd hadden we lekker nog even de tijd om te douchen. De tafels buiten op het terras waren wel gedekt, maar de lucht zag er onheilspellend donker uit en in de verte rommelde het onweer al. Aan de overige tafels zaten ongeveer tien andere gasten die ook allemaal verbleven in het kasteeltje.

Wij kregen vanwege onze honeymoon een welkomsdrankje aangeboden en een roos op de tafel. Als voorgerecht kregen we een filodeegrolletje gevuld met zoete ui, champignon en mozzarella. Helaas begon het na het voorgerecht te regenen, zodat we met zijn allen naar binnen moesten verhuizen om daar het diner verder voort te kunnen zetten. De volgende gang was Escargots ofwel slakken in knoflookboter. Ik heb er vriendelijk voor bedankt, maar Roy heeft zelfs ook die van mij op. Daarna kregen we eend met een saus van sinaasappel/rozemarijn op een bedje van rucola met aardappeltjes met tijm en roomsaus. Ik vond het erg lekker, maar Roy heeft wat met eend; meestal treft ie net de wat vettere stukken, en die zijn wat minder lekker. Het toetje was frambozen en hazelnoot ijs met munt en een kers. Ook dit smaakte mij prima maar Roy vanwege de nootjes weer minder. De wijn vonden we beiden erg vreemd !! We haden het idee dat deze aangelengd was met water, want die had een afdronk van niks. Na het diner zijn we ons mandje ingerold, moe van het reizen, met de mededeling dat we niet moesten schrikken mocht de stroom uitvallen vanwege het onweer....dat kwam vaker voor.

Woensdag 13 juli

Vandaag werden we wakker met regen ! Wel kregen we een lekker ontbijtje met heerlijk verse broodjes, stokbrood, croissants, bladerdeegbrood met appelvulling, ei, fruit thee en jus 'd orange. Verder was het afwachten wat de rest van de dag ons kwa weer zou gaan brengen. Tegen twaalven zijn we naar Pompadour gereden om geld te pinnen en daarna door naar kasteel Chateaux Hautefort. Een ritje van een uurtje door een landschap met voornamelijk fruit en appelbomen, notenbomen en maisvelden. In de rondom liggende dorpjes is echt niks te beleven, je ziet er amper leven op straat. In ongeveer anderhalf uur hebben we Hautefort en de tuinen eromheen bekeken.

Op de terugweg zijn we in Pompadour naar de supermarkt gereden, want van lunchen hebben de Fransen volgens mij nog nooit gehoord en omdat het helemaal niet toeristisch is ingesteld in deze omgeving is er in geen velden of wegen een restaurant of lunchroom te bekennen. Dus maar zelf wat brood en beleg gescoord, die we later terug op eigen kamer in la Fragne naar binnen hebben gewerkt. Daarna nog wat gelezen, althans Roy, terwijl ik een klein tukje deed. En voor het diner nog even op het terras een bakje cappuchino en een biertje gedaan en wat foto's gemaakt. De hond Lilija hield ons daarbij steeds gezelschap. Wat een leukie !

Het diner van vanavond bestond uit foie gras, pompoensoep, steak de boeuf met pepersaus en haricots verts en gefrituurde aardappeltjes en als dessert chocolade muffin met mokka ijs. Als afsluiting namen we nog een kop munt thee. Na het eten gingen we nog even kijken bij het voederen van de ezels die op een veldje verderop stonden. Alle kinderen met de kokkin mee, hond mee, stokbroden mee. Op onze kamer nog even gelezen en dan morgen ochtend weer op weg naar onze volgende bestemming: Castell d'Emporda in la Bisbal d'Emporda in Spanje ! Wij hebben hier op kasteel la Fragne in ieder geval heerlijk genoten. Het is een prachtig idyllisch plekje ver weg van alle drukte waar je echt heerlijk tot rust kunt komen.

Donderdag 14 juli

Donderdag zijn we om acht uur aan het ontbijt aangeschoven (als eersten) om daarna meteen te vertrekken richting Spanje. Vandaag zo'n 550 kilometer te gaan dus aanzienlijk minder dan op de eerste reisdag. Alleen voelde Roy zich niet zo lekker deze dag en dat zou naarmate de dag vorderde nog veel erger worden. Een paar keer hielden we een stop langs de weg. Om hald twee de laatste voor een lunch (friet met een burger, bleh!), maar Roy zijn darmen waren nog steeds van slag. We kwamen rond half vier aan bij Castell d'Emporda. Het was ondertussen wel redelijk warm, maar niet heel zonnig. Nadat we beide eerst het toilet in waren geraced, reden we de auto voor, om alle tassen en koffers uit te laden. De lichte exemplaren namen we meteen mee op onze rondleiding naar onze kamer door de receptioniste. De zware lieten we staan om te laten brengen naar onze kamer. De rondleiding hadden ze van mij mogen skippen, want als je doodmoe van het reizen aankomt wil je gewoon niks liever dan meteen naar je kamer. De rest verken ik liever zelf later wel, maar dat terzijde.

De suite (pere Margarit) is ronduit geweldig en met recht de mooiste kamer van het hele kasteel. Hier sliep Jeroen van den Boom op 10 juli ook toen hij trouwde op dit kasteel, best een maffe gewaarwording. Een mega grote kamer met een super badkamer en dan nog eens een fantastisch uitzicht. Bij het bovendeel met de drie raampjes is onze slaapkamer. De rode circels zijn de daken van het terras/restaurant beneden waar we dagelijks buiten eten.

Roy was inmiddels wel behoorlijk ziek, maar toch reserveerden we nog voor het diner die avond. Een paracetamolletje naar binnen gewerkt tegen de koorts en een kort tukkie zouden mischien helpen, terwijl ik heerlijk in bad ging. We ontvingen op onze kamer van de directeur nog een gevulde wijnkoeler met een heerlijke cava en twee champagne glazen erbij en een kaartje met enjoy your stay. De fles cava hebben we maar bewaard voor thuis, maar zeker een hartelijk gebaar. Om acht uur uur was het diner. Vooraf tonijn, Roy als hoofdgerecht lam en ik heek, en als dessert meloensoep. Prima eten. Maar na het diner was ik dan toch ook de klos kwa darmproblemen. Ik denk dat we een of andere vage virusinfectie hebben meegenomen vanuit Frankrijk. Vage symptonen want beide waren we niet misselijk en ook geen buikkrampen ofzo dus kennelijk geen verkeerd voedsel, maar niets bleef binnen en kwam er als water uit. Die nacht waren we beide behoorlijk ziek. Roy had heftig koorts en ik maakte me toch wel behoorlijk zorgen of mij dat de volgende dag ook niet te wachten zou staan, aangezien ik ook al niks meer binnen hield. Ja, en daar lig je dan op je honeymoon in een verschrikkelijk dure kamer van 400 euro per nacht ziek te zijn..... het had zo mooi kunnen zijn, maar dit hadden we toch niet verdiend vond ik. Gelukkig zijn we in slaap gevallen en de andere ochtend voelden we ons al een stukje beter.

Vrijdag 15 juli

We voelen ons goed genoeg om te gaan ontbijten en daarna bij het zwembad neer te strijken met een boekje tot aan lunchtijd. De lunch bestond uit: geitenkaas salade voor mij en spinazie salade met balsamico en gegrilde champignons voor Roy, kabeljauw met aubergine als hoofdgerecht voor mij en kippepootjes met cougette voor Roy en een lemonpie en frambozen ijs en cavasoep met aardbeien als afsluiter. Het eten is hier echt goed en zo jammer als je er dan niet echt van genieten kan. De finale van Top chef 2010 speelde zich niet voor niets hier af op Castell d'Eporda. Het is hier echt culinair genieten op niveau!

De middag vulden we een beetje met dvd's kijken, wat lezen en puzzelen op het buitenterras en wat fotograferen rondom het kasteel. Wel heerlijk als er helemaal niets hoeft verder en je alleen maar hoeft te relaxen en te genieten. Als diner later die avond hadden we o.a: rissotto, meloen met ham en kaviaar als voorafje, iberico ham en vegetarische lasagne als hoofdgerecht en chocola met frambozenijs en vier soorten sorbetijs als toetje. Omdat onze buikjes nog niet helemaal ok waren hebben we er niet echt van kunnen genieten maar morgen zouden we ons vast een stuk beter voelen !

Zaterdag 16 juli

Vanochtend zagen we na het opstaan dat de lucht eindelijk eens helemaal blauw was. We besluiten dus vandaag lekker bij het zwembad door te brengen, omdat ze voor de komende twee dagen alweer regen opgeven. Bovendien is het onze laatste dag hier, want morgen zullen we naar Barcelona vertrekken. Zodoende na het ontbijt dus eindelijk mijn bikini eens aan na vier dagen !

Tot half twee genieten we van het zwembad en lekker niksdoen in de zon, maar we besluiten om toch nog een kijkje te gaan nemen in Gerona, wat niet al te ver hier vandaan ligt. Het stadje doet een beetje denken aan Florence op sommige plekjes door de gekleurde huisjes langs het water. We bezoeken hier de kerk van Sant Feliu en de kathedraal van Gerona. Nog snel een drankje op een terrasje en weer naar de parkeerplaats, want onze parkeertijd is op en dus gaan we terug naar het kasteel. 's Avonds eten we weer heerlijk om half negen: Rosbief en tonijn als voorgerecht, Roy kalfswang en ik zeebaars als hoofdgerecht en ik een chocolade toetje met vanilleijs en Roy diverse kaasjes. We genieten daarna nog van een prachtige zonsondergang en kijken later de dvd nog af waar we eerder aan begonnen waren (de vliegeraar).

Wow! Castell d'Emporda heeft mij persoonlijk betoverd! Wat een super mooi plekje is dit, zeg! Zeker iets om ooit nog eens naar terug te komen. Jammer dat we deze drie daagjes dat we hier waren niet ten volle hebben kunnen genieten van alles, maar onvergetelijk blijft het wel.

Zondag 17 juli

Deze ochtend hebben we na het ontbijt en nadat we de spullen weer ingepakt hadden nog even een kleine wandeing gemaakt. Daarna zijn we vertrokken richting Barcelona. Dat ging op zich vrij vlot tot vlak voor de peage van Barcelona, want dat was wel de meest chaotische peage ooit! Grote onduidelijkheid kwa sorteervakken en mega lange rijen. Het stukje in Barcelona zelf naar ons hotel was ook wel even goed opletten, want met zoveel wegen kris kras door elkaar snapte zelfs Tommie het af en toe niet meer. We arriveerden tegen drieeen in ons luxe vijf * hotel. De service was hier meteen al te merken want je auto werd voor je weggeparkeerd en een mannetje van het hotel kwam meteen de bagage op halen op een karretje om later op de kamer te bezorgen. En wat een mooie grote luxe kamer zeg. Prachtig modern hotel dit keer.

We hadden inmiddels ook wel trek gekregen, maar gelukkig konden we nog gewoon lunchen in het restaurant om half vier. Een heerlijk kippetje met doperwten puree op en Roy zeebaars met peultjes. Verder wilden we maar gewoon een lekker lui dagje houden vandaag. Bij de receptie zijn we alvast wat informatie wezen inwinnen over de metro en hebben we een plattegrond gescoord zodat we later die dag alvast een plan kunnen maken voor de volgende dag, want dan willen we natuurlijk Barcelona zelf in. Tegen het eind van de middag doken we nog even het binnenzwembad in om een paar baantjes te zwemmen en een beetje lezen. Daarna even snel badderen op de kamer en dan maar weer eens de maag gaan vullen beneden in het restaurant om negen uur (carpachio, risotto, kabeljauw) Om elf uur hadden we onze buikjes wel vol en konden we voldaan gaan slapen.

Maandag 18 juli

Vandaag moeten we aan de bak, nou ja, soort van. Maar willen we wat van de stad Barcelona zien dan moet je dus niet de halve dag in bed blijven liggen, en dus moeten we er om half negen uit (en dat valt niet mee voor newly weds). Het weer is onbestendig: veel donkere wolken. Het ziet er echt naar uit of het elk moment kan gaan regenen, maar we zien wel. Eerst maar eens ontbijten. Na het ontbijt zijn we heuvelafwaarts gelopen richting metrostation (een wandeling van tien minuten). Daar hebben we een vier daags ticket gekocht, zodat we de komende dagen vooruit kunnen. De prijs is te doen: 21 euro p.p. Onze eerste metro station wordt "Jaume" waar we de oude stad willen bekijken: de kathedraal, het palau de la musica, palau Guell, de Arc de Triomphe en het Parc de la Ciutadella. Als we boven de grond komen vanuit het metro station moet ik eerst wel ontzettend wennen weer aan de enorme drukte in zo'n stad en de herrie. Helemaal als je een week uit zo'n stilte gebied komt als wij.

De kathedraal is wel mooi maar niet bijzonder, maar we hebben er dan ook al heel wat gezien in ons leventje. De kloostergang die eraan vast zit en de binnen tuin vind ik mooier. Het palau Guell, ziet er dicht uit en het palau de musica kost 20 euro p.p (op zich niet zo erg) maar je mag er niet binnen fotograferen en sja dat vinden we toch wel zonde. Voor we verder gaan doen we eerst een bakkie in een restaurantje vlakbij de Arc de Triomphe. Vandaar uit lopen we verder richting parc de la Ciutadella. Een prachtig stukje om te lopen omdat het een lange laan is met mooie lantaarns en geen verkeer. Parc de la Ciutadella, het grootste park van Barcelona is ook prachtig, vooral de vijver in het midden die vol drijft met roeibootjes met toeristen. Maar ik ben een park/tuin liefhebber, veel palmen , orleanders en dan natuurlijk die prachtige font de la Cascade!! Even denken we in het wilde westen te zijn beland omdat we boven op de trappen ineens wat vage types de bosjes in zien duiken en er een paar seconden later een politie auto aan komt scheuren en er aan beide kanten van de trappen politie omhoog komt rennen op zoek naar deze schurken. Maar dat is allemaal niet zo bijzonder in Barcelona, want dit soort tafrelen spelen zich er meerdere malen per dag af.

Na het parc besluiten we met de metro een paar stations verder op zoek te gaan naar een geschikte lunchplek en na de lunch willen we de Ramblas bezoeken. De Ramblas valt ons beide heel erg tegen. Het is een grote mensenmassa deze tijd van het jaar die zich vergaapt aan de meest uiteenlopende troep en prullaria die daar te koop wordt aangeboden. De mensen hebben totaal geen oog voor de gebouwen die de Ramblas omzomen en wij houden het eigenlijk al heel snel voor gezien hier. Het enige leuke stukje is het laaste stukje waar de kunstenaars zitten(de tekenaars en schilders). We besluiten rond half vijf met de metro terug richting hotel te gaan in de hoop daar nog even bij het zwembad te kunnen relaxen, maar helaas laat de zon zich niet meer zien bij thuiskomst. Dan maar een beetje lezen en opfrissen op de kamer. Om acht uur dineren en dan op naar dag twee in Barcelona.

Dinsdag 19 juli

Vandaag iets minder vroeg opgestaan en om 9:30 uur ontbeten. We gaan met de metro naar station Eixample want op het programma vandaag staat de Sagrada Familia voluit Basílica y Templo Expiatorio de la Sagrada Familia, is een basiliek in Barcelona. Sinds het leggen van de eerste steen in 1882 wordt tot op de dag van vandaag voortdurend aan de kerk gebouwd.Tijdens de Spaanse Burgeroorlog heeft de bouw een paar jaar stilgelegen. De huidige officiële opleveringsdatum is in 2026.

De snelheid waarmee de bouw vordert, is voor een groot deel afhankelijk van de hoeveelheid giften die bezoekers binnenbrengen. De bouw duurt inmiddels al zo lang, dat voltooide gedeelten al zijn aangetast en gerenoveerd moeten worden, hetgeen overigens niet ongebruikelijk is bij de bouw van kerken van dit formaat. Hoewel de kerk nog niet klaar is, werd zij al wel tot basiliek gewijd, op 7 november 2010 door Paus Bedictus XVI.

Architect Gaudí ontwierp naast deze basiliek meerdere andere karakteristieke bouwwerken in Barcelona, onder meer Casa Batllo en Park Guell. Omdat Gaudí voorganger is van het Catalaans modernisme, is de basiliek daar nu het belangrijkste symbool van. Het Catalaans modernisme is nauw verwant aan de Jugendstilll en dient dus niet verward te worden met het Modernisme.

Om er binnen te komen moeten we wel eerst meer dan een half uur in de zon in de rij staan, want het is een mega toeristen trekker.Ondertussen kunnen we al wel wat plaatjes schieten natuurlijk van de buitenkant. Eenmaal door de entree moeten we ook nog even een audio guide ophalen en dan kunnen we dan eindelijk naar binnen. Daar is genoeg ruimte want er kan met gemak 8000 man in.

We zijn behoorlijk onder de indruk eenmaal binnen want wat een bijzondere kathedraal is dit zeg! Wij vinden het beide veruit het mooiste gebouw wat we ooit hebben gezien. Waar je ook kijkt zie je zulke bijzondere details en de architektuur is bijna organisch te noemen want de zuilen en gewelven geven je het gevoel alsof je onder bomen en gebladerte door loopt. We zijn dan ook een dikke 2 uur binnen en blijven steeds nieuwe dingen ontdekken zodat onze camara's niet stil staan.

En dan heb je ook nog die prachtige buitenkant met de geboorte facade. Ook hier kun je uren naar kijken zo veel details zitten erin. Om 2 uur gaan we met de lift naarboven tot op hoogte van de levensboom met de witte duiven. Wel een hele tippel weer naar beneden door die slakkehuis trappehuizen. Ook hebben we het museum bekeken met alles over de ontwerpen van de kathedraal en een expo over de organische vormen die Gaudi gebruikte in de kathedraal. En dan te bedenken dat de hoogste torens nog gebouwd moeten worden! Over 20 jaar gaan we terug om hem nog eens te bewonderen in de hoop dat ie dan af zal zijn.

We gaan na het bezoek aan de Sagrada Familia met de metro naar een wat rustiger wijk om ergends te lunchen. Daarna gaan we langs Casa Mila , maar daar blijkt een enorme wachtrij te staan en dus gaan we een andere casa ontworpen door Gaudi proberen te weten casa Batllo.Hier valt de wachtrij mee en dus gaan we een kijkje binnen nemen na 2 kaartjes en een audioguide te hebben gehaald. Een heel bijzonder huis waar werkelijk waar niks recht is, en die kwa stijl erg aan art deco doet denken.

Rond 17:00 uur houden we het voor gezien, al komen we op onze terugweg nog menig ander mooi pandje tegen. We gaan lekker naar ons hotelletje badderen en eten.En ja dat eten begint hier meestal pas om 20:30 dus dan kun je na het eten rond 23:00 uur (5 gangen later) eigenlijk altijd meteen door je mandje in.

Woensdag 20 juli

Na een ontbijtje om 9:30 wandelen we vandaag eens naar boven in plaats van naarbeneden, de berg Montjuic op omdat we met de kabelbaan naar het kasteel van Montjuic willen. Dit is iig een leuke kabelbaan, zo 1 waar je lekker saampjes en zittend in kunt. De andere exemplaren ben ik meestal niet zo'n fan van.Het uitzicht is in beide gevallen meestal geweldig, dat dan weer wel.

Het kasteel werd in 1640 gebouwd om de stad te controleren maar tegenwoordig doet het dienst als oorlogsmuseum. We zijn er dan ook niet in geweest maar wel rondom gelopen vanwege het geweldige uitzicht. We gaan naar beneden wandelend richting place d'Espagne. Onderweg komen we langs het Olympisch stadion en het park Olympique wat ernaast ligt, ook komen we langs het museum d'art national en dan uiteindelijk bij de fonteinen van het place s'Espagne. Dit blijft op alle niveau's leuk kwa uitzicht. Onderaan aanbeland gaan we lekker even op een terasje zitten met een drankje Even genieten van de sfeer, de muziek , het uitzicht en de rest.

We gaan met de metro weer terug naar het hotel om onze strandspullen op te zoeken. Vanmiddag gaan we met de andere kabelbaan die vlak voor onze deur ligt en in de haven uitkomt naar het strand. 30 Euro kost een retourtje, nogal prijzig voor zo,n mierenstukje waarbij je bovendien als sardientjes in een blikje zit verpakt tijdens de overtocht. Nee echt vrolijk wordt ik er niet van, van deze kabelbaan, maar het scheelt een hele tippel weer naar beneden en het uitzicht is toch wel fraai te noemen.

We lunchen bij een strandtentje en daarna gaan we zo'n anderhalf uur bakken in de zon. Na die anderhalf uur bakken zijn we het dan echt wel zat want dacht je dat er op de Ramblas veel verkopers liepen of in park Ciutadella, nou, aan het strand wordt je echt knettergek want echt om de 5 meter loopt er iemand te leuren met zijn zooi, varierend van: water, cola,cocosnoten,pareo's, zonnebrillen, jurkjes,tatoo's tot zelfs massages. Ik heb het echt nog nergens zo erg meegemaakt als hier in Barcelona.(vergeleken Griekenland, Turkije, Italie e.d)Je zou er bijna sjaggie van worden , zelfs met dit mooie weer. Tegen half 5 wilden we weer met de kabelbaan terug naar ons hotel, maar er stond een mega lange rij naar lift en ticketverkoop van de kabelbaan boven. De lift meneer snapte ons niet helemaal en wilde dat we achteraan in de rij aansloten maar toen hij eenmaal door hadden dat we een retourtje hadden mochten we de helft van de rij overslaan. Boven ging het er al net zo chaotisch aan toe bij de rij van de kabelbaan zelf want de mensen waren drukker met fotograferen dan met een rij te vormen. Kortom het gaf een hoop irritatie en ik was blij toen ik weer aan de overkant bij mijn hotelletje stond. We gingen nog heel even zwemmen in het buitenbad en daarna omkleden voor het diner.

Vanavond zouden we gaan eten bij een goed restaurant midden in de stad. We hadden hier thuis, maanden geleden al gereserveerd bij Commerce 24 en wilden daar rond 20:30 gaan eten. We besloten een taxi te nemen want s'avonds .laat nog terug met de metro en dan oo dat stuk lopen nog de heuvel is niet aan te raden met die criminaliteit hier en bovendien kon ik nu tenminste nette kleren en hakjes aan. We werden om 10 voor half 9 door de taxi afgezet in een vrij vage zijstraat (je verwacht niet dat hier zo'n goed restaurant zit) maar de tent was nog niet open. Zo anders dan bij ons in Nederland waar je soms om 17:00 uur al terecht kunt voor diner. Daar sta je dan in je nette kloffie voor de deur te wachten. Al snel stonden er nog 2 stelletjes met ons te wachten tot de deur om 20:30 open ging.

Het interieur binnen was vrij modern met wat rode en knalgele stoelen als kleuruitschieter. Verder was het vooral een donkere ruimte, met tralies voor de kleine ramen zodat ik het gevoel had een beetje in een bunker te zitten. Maar goed, de lovende recensies in het achterhoofd besloten we voor een soort van 7 gangen verrassingsmenu (Festival Menu) te gaan waarbij ik slechts aangaf geen oesters te willen, maar verder zouden we het allemaal wel zien wat ze ons voor gingen zetten. Het personeel was iig helemaal top! Dat viel meteen al op. Ze spraken allemaal vrij goed Engels en ze waren erg klantgericht. Het brood wat we kregen ,serveerden ze 4 verschillende soorten olijfolie bij. Ook kregen we als extra 2 amuses zodat we totaal 9 gangen naar binnen gewerkt hebben en daar zaten echt heel aparte culinaire kunststukjes tussen. Deed ons een beetje denken aan de moleculaire keuken die je bij ivy in Rotterdam ook voorgeschoteld krijgt. Ik zal niet zeggen dat alles even lekker was maar verrassend was het zeker wel. Weer een culinaire ervaring rijker. Over het algemeen was het erg goed eten, originele manieren van presenteren,leuke nieuwe smaken en combinaties,erg goede service en kennis van het bedienend personeel , kortom wij vonden het top ! Het zou ons niet verbazen als ze zeer binnenkort een michelinster gaan krijgen iig. Tegen 23:00 regelden het resturant weer netjes een taxi voor ons om ons terug naar het hotel te rijden. Een korter, sneller en goedkoper ritje dan de heenweg maar dat terzijde. Morgen staat Park Guell op het programma!

Donderdag 21 juli

Toen we vanochtend wakker werden bleek dat mijn fototoestel niet opgeladen was tijdens de nacht en ik dus geen foto's zou kunnen maken bij Park Guell, tenzij we hem nog een paar uurtjes lieten opladen. Om die reden besloten we om die ochtend dan maar wat uurtjes bij het zwembad door te brengen. Op zich ook geen straf om tot 12 uur lekker in het zonnetje met een boekje in de zon te liggen. Tegen half 1 gingen we dan toch weer richting metro. Vanaf het metro station was het ook nog een behoorlijk eind lopen de heuvel naar het park en het was vandaag echt erg warm (32 graden) Bij de ingang was het mega druk, net of je de efteling binnen stapt op een drukke zomerse dag, en we moesten eerst minstens een kwartier bijkomen van het de heuvel op klauteren bij deze hitte.

De trappen bij de ingang maar ook de mozaiekbankjes boven op het plein zijn een mega toeristen trekker en verschrikkelijk druk. Het viel niet mee om nog wat van de bankjes te zien met al die mensen erop. En dan natuurlijk weer overal die vervelende verkopers met hun kleedjes met troep overal weer uitgespreid. Het zou verboden moeten worden (als het dat al niet is ! ) Alleen de muzikanten die in het park spelen hebben een positieve bijdrage vind ik persoonlijk dus die mogen blijven.We hebben zo een tijdje rondgelopen in het park en aardig wat foto's gemaakt tot zo tegen 15:00 uur.

Het viel niet mee om een fatoenlijk lunchrestaurantje te vinden dus na het overheerlijke eten van de avond ervoor was het wel een beetje een sof. We gingen met de metro een stukje terug daarna naar station jaume, om de Santa Maria kerk te bezichtigen. De vorige keer toen we dat wilde was hij net dicht (van 13:30- 16:30) en we wilden hem toch nog even gezien hebben. Bovendien herinnerde ik mij dat er een alleraardigst badmode boetiekje daar vlak bij zat en zo kon ik nog lekker even rondsnuffelen en een bikici scoren voor we de kerk indoken. Ook deze kerk vonden we niet heel bijzonder. s'Avonds wilden we naar Montjuic om de magische fontijn te zien bij avond. En dus gingen we nadat we ons in ons hotel even hadden omgekleed met de metro tot onderaan de berg Montjuic waar de place d'Espagne zo ongeveer begint. Allereerst op zoek naar een restaurant maar die zaten al behoorlijk vol. Iig het restaurant wat we op het oog hadden. En dus kozen we maar voor het daarnaast gelegen grill restaurant. Het eten vond ik werkelijk waar niks aan en heb er bijna niets van op. De gegrilde groenten waren allemaal zwart geblakerd en verbrand en mijn hoofdgerecht (rumpsteak) was half rauw. Bah en dan te bedenken dat de mensen gewoon in de rij stonden o hier te kunnen eten!

De fonteinen waren met recht magisch te noemen. Wat een afsluiter van onze geweldige honeymoon zeg ! Het leek wel of heel Barcelona was uitgelopen voor dit spektakel want waar je ook keek zag je mensen.Op alle trappen naar boven en rondom het hele plein van de fontein. Om 21:30 spoot de fontein onder mooie muzikale begeleiding 10 minuten lang in allerlei fraaie kleuren en vormen. Een prachtig gezicht en een magisch sfeertje !

We zijn daarna van bovenaf terug naar het hotel gelopen. Het was een aardig stukje lopen maar gelukkig wel langs een grote weg en het leek bijna wel een poezenroute omdat we onderweg veel zwerfkatjes tegen kwamen. Terug in ons hotel genoten we nog even van een bakje thee en een wijntje bij de bar om daarna ons mandje in te rollen.

Vrijdag 22 juli

De laatste dag alweer voor ons hier in Barcelona.We hadden ons verheugd op een relaxed dagje zonnen bij het zwenbad maar bij het opstaan scheen er totaal geen zon te bekennen. Dat viel wel een beetje tegen. Het was niet koud, zo'n graadje of 23, maar de lucht zat volgepakt met wolken. Na het ontbijt besluiten we dan ook maar de aangrenzenden tuinen te gaan bekijken. Lekker dichtbij, niet toeristisch druk en ook nog eens gratis en bovendien super mooi.

We lunchen aan de overkant van ons hotel, daar waar de kabelbaan zit. Het restaurant waar we gaan lunchen spreekt niemand Engels en bovendien zijn er geen andere klanten. We hebben dan ook geen idee wat we besteld hebben omdat de kaart alleen in het Spaans is. Als vooraf krijg ik een spinazie salade die best lekker is en Roy krijgt een koude meloensoep waar ie niet echt warm voor loopt. Roy krijgt een soort vissoep met mossels en inktvisringen als hoofdgerecht, die hij allemaal laat liggen omdat ze weer eens rubber zijn. En ik krijg een risotto met kabejauw die best wel lekker is.Het toetje is een citroen sorbet, die ook niet echt om over naar huis te schrijven is, maar ja we zijn inmiddels we erg verwende eters natuurlijk.

De rest van de dag is een beetje een hangdag eigenlijk. Ookal vind Roy het niet zo erg, zo'n dagje helemaal niks doen, vind ik het toch al gauw zonde zo'n dag niks doen, terwijl er zo veel te zien is. Helemaal als er dan ook nog eens geen zon is en je toch niet in je nieuwe bikini bij het zwembad liggen kunt. Aan de andere kant hadden we natuurlijk afgelopen dagen al enorm veel gezien en moet Roy bovendien de komende 2 dagen het hele stuk weer terug naar huis rijden, terwijl ik de meeste tijd naast hem lig te pitten dus schik ik me in mijn lot.

Die avond genieten we nog een laatste keer van al het lekkers in restaurant Forrester want die biefstuk is echt niet te versmaden daar en dan is de koek letterlijk op. De dag erna staan we rond 6:30 op, krijgen een meeneem ontbijtje mee en rijden dan tegen 7:30 weg richting Frankrijk. We overnachten daar in een Novotel in Beaune. Het weer is helaas ook hier niet al te best en het regent zelfs. Er zijn een hoop Nederlanders met kinderen allemaal op doorreis hier naar Nederland. Na het diner en een nachtje pitten rest ons nog een dikke 700 km vreten te gaan. Rond 15:00 zijn we weer thuis ! We hebben enorm genoten, mega veel gezien , het was in 1 woord GEWELDIG !

Op zaterdag 9 juli 2011 zijn Roy en Nathalie getrouwd !

Hier volgt een klein verslag van Nathalie over deze geweldige dag.

Vrijdag ochtend reden we direct na het kappersbezoek van mij in Hardinxveld, waar alvast wat voorwerk werd verricht, richting Twente. Het meeste hadden we al overgebracht naar het huis van mijn aanstaande schoonouders, maar de auto zat nog vol genoeg met vijf personen (Romy, Donna en Gerard gingen mee). Om even over enen kwamen we aan, waarna we na een snelle lunch alweer richting trouwlokatie gingen om daar alvast het een en ander op te bouwen.

De partymanager zei er een beetje een hard hoofd in te hebben wat het weer betrof, en dat hadden wijzelf eerlijk gezegd ook wel een beetje. We besloten het gewoon op de dag zelf aan te kijken en op het laatste moment te beslissen of we buiten zouden trouwen of niet. Om half vijf reden we weer terug naar de boerderij, waar we na het pimpen van de auto gezellig met zijn allen van het avond eten genoten. We maakten nog een korte wandeling. Daarna pompten we alvast de ballonnen op voor de andere dag en keken een film op tv. Rond elf uur doken we allemaal ons mandje in, want de wekker zou morgen alweer vroeg gaan.

De eerste wekker hoorde ik die zaterdag al om half zeven rinkelen. Het was mijn oudste dochter die als eerste onder de douche dook. De rest zou spoedig volgen met opstaan en om kwart over zeven zaten we alweer gezellig met zijn zevenen aan het ontbijt. Buiten zag het er er wel erg donker uit en ook buienradar beloofde niet veel goeds. Naar zeggen zou de meeste regen rond twee uur vallen en de buien zich concentreren in het oosten van het land. Kon het nog rotter ?

Mijn twee bruidsmeisjes gingen na het ontbijt met mijn schoonmoeder naar de kapper in het dorp, terwijl ik wachtte op mijn ietwat verlaatte visagiste/kapster. Om kwart over acht arriveerde ook zij gelukkig, zodat we al snel aan de gang konden met de make up en het haar.

Het was een klein beetje krap kwa tijd, maar rond half elf kon ik me dan eindelijk in mijn kleding gaan hijsen. De bruidsmeisjes waren inmiddels weer terug van de kapper, de bloemen al bezorgd en de balonnen al opgehangen aan de luiken van de boerderij en ook de twee fotografen Mon & Mine waren inmiddels gearriveerd en liepen al druk plaatjes te schieten.

Het aankleed ritueel was even een gedoe met zoveel toeters en bellen en de vele knoopjes die dicht moesten, maar om elf uur was ik dan eindelijk klaar voor mijn ontmoeting met mijn toekomstige man. Een spannend moment, maar wat zag hij er gelikt uit in zijn pak! Ook het boeket was prachtig.

We hadden nog even tijd om rondom de boerderij wat fotootjes te maken. Het zonnetje scheen zelfs, dus deze plaatjes met zon waren zoiezo al een kadootje. Om kwart voor twaalf stapten we in de auto en reden we met zijn vieren en naar Huis de Voorst. Een rit van een half uurtje. Gerard zou later met mijn schoonouders meerijden.

Toen we daar aankwamen, waren er zelfs al wat gasten gearriveerd, die even vakkundig een andere kant op gedirigeerd werden, zodat wij onze spullen in het koetshuis konden neerzetten. Daarna gingen wij met de Bentley van Ashford Catering een stukje rijden, zodat we mooi om een uur konden aanrijden op Huis de Voorst.

De gasten stonden allemaal al nieuwsgierig op het bordes te wachten toen we aan kwamen rijden en er werd natuurlijk geapplaudisseerd toen we uitstapten. Nadat iedereen ons begroet en bewonderd had, stond er een kleine lunch op het programma van een paar sandwiches en een tomaten bouillon. Ondertussen stroomden er nog wat gasten bij en ook de ABS en harpiste arriveerden. Wel was het ondertussen ook gaan regenen. Nog steeds werd er dus overleg gevoerd over het buiten trouwgebeuren. Moeilijke beslissing, want zelfs als het droog zou zijn om twee uur zou het natuurlijk nog halverwege de ceremonie weer kunnen regenen. Lastig vanwege de harp wat toch een duur instrument is. Om tien voor twee werd het droog en besloten we er toch voor te gaan, dus snel alle stoelen gedroogd en Carla nam plaats achter haar harp en begon alvast te spelen, terwijl de gasten een plekje zochten.

Toen iedereen zat liepen eerst Roy en de ABS over de loper richting ceremonieplek. Daarna was het de beurt aan mij en mijn twee meiden, terwijl iedereen ging staan. De harpiste speelde op dat moment Pacelbel canon in D. De toespraak die daarna volgde was luchtig en met wat anekdotes, verhaaltje over hoe wij elkaar ontmoet hebben, en een verhaaltje over de getuigen. Heel even vielen er wat spetters, zodat ik Roy even in paniek aankeek of we niet naar binnen moesten verhuizen, maar de gasten bleven zitten en de bui trok over gelukkig.

Het officiele gedeelte werd ingeleid door mijn persoonlijke trouwbeloftes aan Roy die de ABS aan hem voor las. We hielden daarbij elkaars rechterhand staande vast. Daarna las Roy zelf zijn eigen trouwbeloftes aan mij voor. Wederom een bijzonder moment. Daarna was er dan het ja-woord, de kus en het aanschuiven van de ringen die door mijn twee meisjes gebracht werden.

De lucht was ondertussen aan het betrekken en terwijl de harpiste speelde, wij onze handtekening zetten en de getuigen die daarna volgden, voelde wij de bui nu letterlijk aankomen. Er stak een harde wind op en de ABS moest nu echt snel een einde aan de ceremonie maken, want het zou losbarsten. Na een paar laatste mooie woorden was het onder de lintjes boog door snel naar binnen, terwijl we de eerste druppels al voelden vallen.

Eenmaal binnen was daar champagne, heel veel felicitaties en natuurlijk het aansnijden van de mooie bruidstaart.

De schilder had al wat voorwerk gedaan aan het schilderij en was nu bezig om het aansnijden van de bruidstaart op doek vast te leggen. De gasten vonden dit allemaal heel bijzonder en hebben veel staan kijken bij het onstaan van het schilderij. Buiten maakten we even later een groepsfoto op het bordes toen het weer droog geworden was, en daarna gingen wij en de twee bruidsmeisjes mee om foto's te maken op het landgoed.

Mijn jurk bleek kwa stof bijzonder onhandig, want er doken steeds vliegjes en andere beestjes onder de tule stof en met het lopen door het gras en bos nam ik halve bossages mee. Maar niet getreurd, het was inmiddels prachtig weer geworden. Het zonnetje scheen en de gasten konden zich buiten vermaken met jeu de boule of cricket en wij waren wel even zoet met de fotoreportage.

De band was gearriveerd toen wij terug kwamen en begon gezellig latin tunes te spelen buiten op het gazon, terwijl de gasten lekker aan de hapjes en de drankjes zaten. Zo vlogen twee uurtjes van ons gezellige middagfeest voorbij, waarbij nog diverse nieuwe gasten ons kwamen feliciteren. Tegen zeven uur was het middagfeest afgelopen en gingen we terug naar de kleine groep daggasten waarmee we om acht uur aan het diner /dansant begonnen.

Na een amuse lieten we op een scherm de presentatie zien die we gemaakt hadden. Foto's van toen we klein waren, en vanaf dat we elkaar ontmoet hebben, een filmpje van twaalf minuten die door de gasten erg leuk werd bevonden. We hebben daarna heerlijk genoten van het diner tot een uurtje of elf waarbij tussendoor regelmatig de beentjes werden gestrekt voor een dansje.

Na een afzakkertje in de bibliotheek vertrokken de meeste gasten dan tegen twaalven en konden wij met veertien gasten heerlijk overnachten in het koetshuis. De huwelijksnacht was super ;-)

Het ontbijtje de andere ochtend was erg gezellig met het kleine clubje wat nog over was. Na het ontbijt hebben we met zijn allen de spullen opgeruimd, het prieel in de tuin opgeruimd, de auto's volgestouwd en hebben ze ons uitgezwaaid.

Wat een geweldige trouwdag hebben we gehad en wat een enorme mazzel met het weer ook ! We zijn overladen met lieve wensen, blije gezichten, kado's, geld, kaarten en noem maar op.

Namens Roy en mij, iedereen heel erg bedankt dat we zo'n super mooie dag hebben mogen beleven !